سؤال 395 اگر کسی در روزه نافله یا روزه واجب از روی فراموشی چیزی بخورد یا بیاشامد یا با همسرش مجامعت کند ، تکلیفش چیست ؟ آیا به روزه خود ادامه دهد؟

پاسخ
✅ پاسخ :
1 عَنِ الْحَلَبِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ رَجُلٍ نَسِيَ فَأَكَلَ وَ شَرِبَ ثُمَّ ذَكَرَ قَالَ لَا يُفْطِرْ إِنَّمَا هُوَ شَيْ ءٌ رَزَقَهُ اللَّهُ فَلْيُتِمَّ صَوْمَهُ.
📚 الفقيه ج۲- ص۱۱۸
از امام صادق علیه السلام درباره مردی سؤال شد که (در حال روزه) فراموش کرده است و خورده و آشامیده است !
سپس به خاطر می آورد ، فرمود : روزه اش را افطار نمی کند ، همانا این چیزی بوده که خداوند روزی اش کرده است ، پس روزه اش را تمام کند!
2 عَنْ عَمَّارِ بْنِ مُوسَى أَنَّهُ سَأَلَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ عَنِ الرَّجُلِ يَنْسَى وَ هُوَ صَائِمٌ فَیُجَامَعَ أَهْلَهُ فَقَالَ يَغْتَسِلُ وَ لَا شَيْ ءَ عَلَيْهِ.
📚 الفقيه ج۲- ص۱۱۸
عمار بن موسی از امام صادق علیه السلام سؤال نمود درباره مردی که درحالی که روزه است فراموش میکند و با همسرش مجامعت میکند فرمود: غسل می کند و چیزی بر عهده او نیست!
3 قَالَ وَ رُوِيَ عَنِ الْأَئِمَّةِ أَنَّ هَذَا فِي شَهْرِ رَمَضَانَ وَ غَيْرِهِ وَ لَا يَجِبُ مِنْهُ الْقَضَاءُ.
📚 الفقيه ج۲- ص۱۱۸
شيخ صدوق گوید: و از ائمّه علیهم السلام روایت شده که این (حکم) درباره ماه رمضان و غیر آن است و قضا نمودن برای این موارد لازم نیست!
4 عَنْ دَاوُدَ بْنِ سِرْحَانَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ فِي الرَّجُلِ يَنْسَى وَ يَأْكُلُ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ- قَالَ يُتِمُّ صَوْمَهُ فَإِنَّمَا هُوَ شَيْ ءٌ أَطْعَمَهُ اللَّهُ
📚 الكافي ج۴ص۱۰۱
امام صادق علیه السلام در مورد شخصی که فراموش می کند و در ماه رمضان چیزی می خورد، فرمود: روزه اش را کامل کند که قطعا چیزی بوده که خداوند اطعامش کرده است!
5 عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ قَالَ كَانَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ يَقُولُ مَنْ صَامَ فَنَسِيَ فَأَكَلَ أَوْ شَرِبَ فَلَا يُفْطِرُ مِنْ أَجْلِ أَنَّهُ نَسِيَ فَإِنَّمَا هُوَ رِزْقٌ رَزَقَهُ اللَّهُ تَعَالَى فَلْيُتِمَّ صِيَامَهُ
📚 التهذيب ج۴ص۲۶۸
امام باقر علیه السلام فرمود: امیرالمؤمنین علیه السلام می فرمود:
کسی که روزه بگیرد و فراموش کند پس بخورد یا بیاشامد ، روزه اش را باز نکند زیرا فراموش کرده است و قطعا رزقی بوده است که خداوند متعال روزی اش نموده ، پس روزه اش را تمام کند.
6 عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ فِي حَدِيثٍ قَالَ: وَ أَمَّا صَوْمُ الْإِبَاحَةِ لِمَنْ أَكَلَ أوَ شَرِبَ نَاسِياً أَوْ قَاءَ مِنْ غَيْرِ تَعَمُّدٍ فَقَدْ أَبَاحَ اللَّهُ لَهُ ذَلِكَ وَ أَجْزَأَ عَنْهُ صَوْمُهُ.
📚 الكافي ج۴ص ۸۶
زُهری از امام سجّاد علیه السلام نقل می کند که فرمود: و اما روزه إباحه، برای کسی که از روی فراموشی بخورد یا بیاشامد یا به غیر عمد بالا بیاورد ( استفراغ کند) ، قطعا خداوند برایش مباح فرموده و روزه اش برایش کفایت می کند.